خدا گر پرده بردارد زروی کار آدمها

چه شادیها خورد برهم ...

چه بازیها شود رسوا ....

یکی خندد ز آبادی .....

یکی گرید ز بربادی....

یکی از جان کند شادی ......

یکی از دل کند غوغا.....

چه کاذب ها شود صادق.....

چه صادق ها شود کاذب .....

چه عابد ها شود فاسق......

چه فاسق ها شود عابد ......

چه زشتی ها شود رنگین ......

چه تلخی ها شود شیرین .....

چه بالاها رود پایین ......

عجب صبری خدا داردکه پرده بر نمی دارد .

ﺟﯿﺮ ﺟﯿﺮﮐﻬﺎ؛
ﯾﮏ ﮐﻠﻤﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ،
ﺑﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﯾﮏ ﮐﻠﻤﻪ ﻫﻢ ﺑﯽ ﺷﮏ
ﭼﯿﺰﯼ ﺑﺠﺰ ﺩﻭﺳﺘﺖ ﺩﺍﺭﻡ ﻧﻤﯽ ﮔﻮﯾﻨﺪ
ﺩﯾﻮﺍﻧﻪ ﮐﻪ ﻧﯿﺴﺘﻨﺪ
ﮐﺪﺍﻡ ﺣﺮﻑ ﺭﺍ ﻣﯿﺸﻮﺩ
ﺗﺎ ﺻﺒﺢ ﺑﯿﺪﺍﺭ ﻣﺎﻧﺪ
ﻭ ﺍﯾﻨﻬﻤﻪ ﺗﮑﺮﺍﺭ و تکرار ﮐﺮﺩ!!!